Poznajcie Jury 02. FNT

Beniamin Bukowski – dokonał karkołomnego połączenia studiów na Filozofii i Historii Sztuki w ramach MISH na UJ z reżyserią na krakowskiej PWST. Laureat Gdyńskiej Alternatywnej Nagrody Dramaturgicznej za tekst  Niesamowici Bracia Limbourg (w programie Festiwalu przewidziano sceniczne czytanie dramatu). Wielbiciel muzyki klasycznej, poeta (herostrates.blog.onet.pl/), bloger (zszafy.wordpress.com/) i reżyser (Zofia Anny Wakulik w Teatrze Powszechnym w Warszawie). Prywatnie związany z Rzeszowem – lokalna publiczność ma więc swojego przedstawiciela w jurorskiej ławie. Niedawno, wraz z kolegami z roku wziął udział w konkursie slamu.

Michał Centkowski – młody krytyk rodem ze Śląska, który zaczynał w Nowej Sile Krytycznej, skąd przebił się do Newsweeka i dwutygodnika.com. Bacznie przygląda się polityce nominacji na stanowiska dyrektorów teatrów. Zasłynął jako autor rankingu najgorszych przedstawień teatralnych, co było mu potem wypominane w felietonach i listach otwartych innych krytyków. Dwukrotny finalista Konkursu im. Andrzeja Żurowskiego na Recenzje Teatralne dla Młodego Krytyka oraz bohater drugiego odcinaka Subiektywnego Spisu Krytyków Teatralnych według Pilne: Krystian Lupa Powiedział.

Stanisław Godlewski – student Międzyobszarowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych i Społecznych UAM, recenzent współpracujący z Teatraliami i Gazetą Wyborczą. Entuzjasta posthumanizmu, teatru tańca i programu Twoja twarz brzmi znajomo. To ostatnie zainteresowało krytyka oczywiście jako przedmiot badań nad popkulturą. Podczas ubiegłej edycji Festiwalu Nowego Teatru współtworzył gazetkę festiwalową, by w tym roku awansować na stanowisko jurora.

Patrycja Maksylewicz – absolwentka Wydziału Intermediów na Krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W swoich pracach wykorzystuje sterowane przez komputer mechaniczne ramię, które wykonuje mniej lub bardziej abstrakcyjne rysunki – czasem w salach galerii, a czasem w przestrzeni miejskiej. Artystka ma już na swoim koncie udział w kilku wystawach. Żegluje, lubi Felliniego i Teatr Barakah.

Weronika Murek – ukończyła Prawo na Uniwersytecie Śląskim i robi aplikację adwokacką – repertuary teatrów sprawdza w sądzie, w przerwach między rozprawami. W lutym ukazał się jej debiutancki zbiór opowiadań o intrygującym tytule Uprawa roślin południowych metodą Miczurina, który zebrał świetne recenzje. W maju tego roku dostała Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną za tekst Feinweinblein. Podczas Festiwalu można wysłuchać scenicznego czytania innego tekstu jurorki: Wielka rzeź kotów na ulicy Kopernika.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s