Rozmowa z widzami o spektaklu „Macabra Dolorosa”, reż. Paweł Szarek

Beata Kustra: Co sądzisz na temat teatru, który tak bezpośrednio angażuje widza, a wręcz go atakuje? Jakie emocje towarzyszyły Ci w trakcie spektaklu?

Nie lubię takiego teatru. Uważam taką sytuacje za bardzo niekomfortową. Aktor kontroluje wszystko, co się dzieje i dlatego widz jest bezradny.

BK: Pretekstem do zajęcia się tematem dzieciobójstwa było dla twórców zabójstwo małej Madzi i medialna burza jaka wokół niego rozgorzała. Co uważasz na temat wyboru tego tematu?

Taka wstrząsająca historia musiała pociągnąć za sobą refleksje artystyczna. Uważam to za adekwatne.

BK: „Makabra Dolorosa” była drugim, po „Samotności pól bawełnianych” spektaklem-koncertem prezentowanym na festiwalu. Jak taka fuzja form wpływa na odbiór spektaklu?

Dystansowała widza, nie pozwalała mu wejść w historie. Sprowadziła ją do impresji scen na temat dzieciobójstwa. Ale równocześnie czyniła spektakl atrakcyjnym.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s